پستو

ادامه مطلب

تاریخ یقیناً مهمترین دارایی انسان در حرکتش به سوی آینده است چرا که اصلی ترین منبع معرفتی برای او محسوب می شود. بدین معنا که از یک سو ابزاری است برای شناخت ریشه و هویت بسیاری از اعتقادات و از سوی دیگر شکل دهنده شکل دهنده فکر بشر است و جهان را از پس تجربه گذشتگان به او نشان می دهد. اما اهمیت تاریخ تنها در بعد معرفتی آن نیست و از جنبه دیگر، می توان تاریخ و مرور زمان را محلی دانست که در آن جریانات و جنبشهای گوناگون اصلاح و تثبیت می شوند و در این بین جریانی که نتواند خود را با زمان تطبیق دهد و اصلاح ناپذیر باشد، نابود می گردد. بنابرین دوام در برهه های گوناگون زمانی، دلیل بسیار مهمی برای اصلاح پذیری و پویایی یک جنبش می باشد. در این بین سابقه 60 ساله انجمن های اسلامی دانشجویان در کشوری که دانشگاه هایش عمری بیش از 70 سال ندارند، این پویایی و اصلاح پذیری را نمایان می کنند. این سابقه تاریخی نشان دهنده ماهیت مستقل انجمن های اسلامی و ساختار آزاد آنها است که توانسته اند همیشه متناسب زمان خود عمل کنند و در برهه هایی که کاملاً شرایط سیاسی و اجتماعی متفاوتی داشتند، نقش آفرین و تاثیر گذار باشند.

انجمن اسلامی دانشجویان که نخستین تشکل اسلامی رسمی و علنی در تاریخ دانشگاه های ایران معاصر است ،در واکنش به جو غالب ضد دینی و در جهت مبارزه با تبلیغات طرفداران فرهنگ اروپایی ،اعم از کمونیست ها و غیر کمونیست ها، بهائیان و شوونیست ها و در دفاع از هویت دینی،در سال 1321 توسط دانشجویان دانشگاه تهران در دانشکده پزشکی تاسیس شد. تاسیس انجمن اسلامی دانشجویان، با استقبال وسیع دانشجویان روبرو شد و پس از مدت کوتاهی در تمام دانشکده های دانشگاه تهران وسپس در دیگر دانشگاه ها و مدارس عالی،انجمن اسلامی تاسیس گردید.
همزمان در آمریکا و پاره ای از کشورهای اروپا نیز شعبه و دامنه پیدا کرد.

سال 1332 انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده فنی دانشگاه تهران توسط مهندس مهدی بازرگان که فردی تحصیل کرده و دارای اعتقاد عمیق مذهبی بود تاسیس شد. در آن زمان مهندس بازرگان سعی داشت باورهای مذهبی را در دانشکده فنی جا بیاندازد و بتواند در دانشگاه، پایگاهی برای دین بوجود آورد تا با اندیشه های چپ رایج در دانشگاه ها مبارزه کند.

بخش عمده ای از شکل گیری اندیشه دفاع از هویت دینی در دانشگاه متاثر از فعالیت های متفکرین روحانی و استادان و معلمین اسلام گرا نظیر آیت ا.. طالقانی ، استاد محمد تقی شریعتی،حسینعلی راشد، محمد تقی فلسفی،دکتر محمود شهابی،دکتر عطا ا..شهاب پور ،مهندس مهدی بازرگان،دکتر یدا..سحابی و دیگران بود.
اما گروهی از دانشجویان به این نتیجه رسیدند که این فعالیت های خارج از دانشگاه و پراکنده کافی نیست و فعالیت های سازمان یافته در میان دانشجویان و در دانشگاه ضروری به نظر میرسد.
در دانشگاه که کانون برخورد افکار مختلف بود، تفکر دفاع از اسلام وهویت به تدریج رشد کرد.هدف این حرکت مذهبی پیراستن اسلام از باورهای غلط و معرفی اسلام به عنوان دینی که با علم،عدالت اجتماعی،برابری و آزادی سازگاری دارد و با جهل ظلم و نابرابری و استبداد و استثمار در تعارض است.

پس از آنکه دانشجویان عضو انجمن فارغ التحصیل شدند و پزشک و معلم و مهندس گردیدند،انجمن های اسلامی مهندسین،پزشکان،معلمین وغیره را تاسیس نمودند،به طوری که در سال های بعد یعنی در دوران ملی شدن صنعت نفت ودر سال های پس از کودتا ،تا انقلاب ،این شبکه بزرگ،به صورت یک نیروی ملی_مذهبی درآمد و در مبارزات ضداستبدادی و ضد استعماری نقش بزرگی را ایفا کرد.

در مقدمه ی اساسنامه ی انجمن اسلامی دانشجویان ،چگونگی پیدایش و هدف از تشکیل آن چنین بیان شده است

پیدایش و تشکیل این انجمن،هنگامی وقوع یافت که مربیان و پرچمداران و زمامداران امور از خود سلب مسئولیت نموده و وظایفی را که از لحاظ اجرای مقررات اسلامی و تربیت اجتماع به عهده داشتند انجام نداده واز طرف دیگر گروهی بر خلاف حق و عدالت مقامات را اشغال کردند که شایسته ی آن نیستند و ظلم و تعدی خود را بر دیگران تحمیل میکنند و در نتیجه روش مسلمین و افراد جامعه ایرانی از جاده ی اصلی منحرف و مفاسد اخلاقی به حدی رو به ازدیاد نهاد که حالت رقت و تاثر عجیبی در قلوب طبقه ی بیدار و روشنفکر و عده ای از دانشجویان مسلمان با ایمان پدیدار گشت و راه علاج را تنها آن دانستند که با داشتن بار سنگین تحصیل ،انجمن تشکیل داده و افراد و مردم ،به خصوص دانشجویان را به حقوق و موازین اسلام به وسیله برنامه ها و جلسات مرتب دینی آشنا سازند و عموم طبقات را به وظایف و تکالیف فردی و اجتماعی واقف کنند و نگذارند گروهی خودخواه ونادان خرافات را در نظر ایشان اساس دین جلوهداده و از طرف دیگر هوسرانان شهوت پرست این دسته را به رخ مردم ساده کشیده و آنان را از دین و ایمان بیزار سازند

در این اساسنامه مرام انجمن در چهار ماده به شرح زیر اعلام شده است:
۱-اصلاح جامعه بر طبق دستورات دینی
۲-کوشش در ایجاد دوستی و اتحاد بین افراد مسلمان،بالاخص جوانان روشنفکر
۳-انتشار حقایق اسلامی،ایجاد موسسات نبلیغاتی و نشر مطبوعات
۴-مبارزه با خرافات، یکی از مسائلی که در آن زمان در اذهان و شئون کشور و مردم طنین انداخته بود ومحافل سیاسی ،اجتماعی و دینی را به خود مشغول داشته بود ،افکار ماتریالیستی و کمونیستی بود.

تنها راه ممکن مبارزه در زمینه فکری وفلسفی بود که دانشجویان مسلمان انتخاب کردند. انجمن های اسلامی در طول فعالیت های خود،در ایران و کشورهای اروپا و آمریکا،خدمات ارزنده ای در بیداری افکار دانشجویان و جوانان به عمل آوردند و در زمان مبارزات ضداستبدادی پس از کودتای مرداد تا انقلاب سال 1357 نقش ارزنده ای را ایفا کردند.

 این مطلبتcopy_pasteاست.منبع هم ذکر نمی کنم.

در راستای دفاع از کرامت انسانی و همراهی با مبارزه علیه نژاد پرستی و همزمان با ورود دانشجویان جدید، رنگ بلوک های سیمانی دانشگاه از سفید و سبز به سفید و سیاه تغییر داده شده و بر روی هر یک از آنها این شعار بشر دوستانه حک شده است:

ای سفیدا ای سیاها                   زندگی مال شماها

من تو این دنیا غریبم                  خوش به حال آشناها

مسئولین دانشگاه با بیان اینکه حکم قطعی انحلال انجمن از سوی هیئت نظارت مرکزی صادر شده است  مانع فعالیت انجمن اسلامی این دانشگاه شدند. این در حالی است که تا این لحظه حکم قطعی انحلال هنوز به دبیر انجمن ابلاغ نشده است.

همچنین بعد از ظهر امروز مسئولین دانشگاه(علیرغم تاکید آیین نامه نشریات دانشجویی مبنی بر اینکه هیچ شخص یا نهادی حق ممانعت از انتشار نشریه در دانشگاه را ندارد)  از توزیع نشریه مستقل "روزگار ما" در سطح دانشگاه جلوگیری کردند.

برخی شنیده ها حاکیست که تصمیم فوق را نهادهای خارج از دانشگاه گرفته اند 

گویا اعدام کردن و اعدام شدن بچه های این سرزمین هم کمتر تعجب و افسوس به بار می آورد. صفحه ی حوادث رو بخوونید: پدری دو دختر خردسالش را حلق آویز کرد. دو هفته پيش هم يك پدر ديگه پسر شش ساله اش(دقت كنيد فقط شش سال) رو حلق آويز كرده بود.همه جور جنایتی توی این صفحه نکبت بار روزنامه دیده بودم ، غير از اين. به اندازه كافي احساساتي شدين يا باز هم يادآوري كنيم؟! اون پدر پير رو يادتون هست كه دخترش رو زنده به گور كرده بود؟ اين همه نمايش مرگ خوب بايد يك باز خوردي داشته باشد ديگه؛ بله طناب دار به خانه هاي ما آمده است.نه تنها كشتن عزيزان كافي نيست بلکه اين کار باید به بدترين شكل ممكن انجام شود.

ايراني ها چه مرگتون شده؟ به كدوم گوري مي روي اي وطن؟!

دوم-متاسفانه تقريبا هيچ كس واكنش مناسبي به اين موضوع نشان نداده و خيلي ها از كنار اين نمايش مرگ به مردم ، به راحتي گذشته اند. البته عمادالدين باقي به اين سكوت اعترض كرد و با ارسال يك نامه به سران احزاب كشور از آنها خواست كه به موج اعدام ها واكنش نشان دهند. اما من مطمئن هستم كه از هيچ كدام آنها صدايي بلند نخواهد شد. به يك دليل خيلي ساده ؛ بدبخت ها مي ترسند به دفاع از اراذل و اوباش و متجاوزان به نواميس مردم متهم شوند.

اما من نمي خوام بگم كه چرا اعدام مي كنيد.از طلا بودن پشيمان شديم، مرحت بفرماييد و مارا مس كنيد! لطفا اين كارهاتون رو ببريد داخل زندان انجام بدين. ميدونم كسي از من نظر نخواست! اينو به خودم و شما گفتم كه ممكنه بعدها دستتون به جايي بند بشود! البته احتمال اينكه در اين شرايط  كارمان به جايي برسد تقريبا صفر است اما من همه ي اينها رو گفتم تا به اينجا برسم:

نلسون ماندلا بعد از پيروزي به كساني كه در زندان شكنجه اش مي كردند، گفت:« ما هیچ وقت نمی توانیم اعمال شما را از یاد ببریم اما می توانیم شما را ببخشیم» و توی همون جلسات که برگزاری آنها فقط از کسی مثل ماندلا برمی آمد ، اقوام بسیاری از كشته شدگان قاتل عزیزانشان را «بخشيدند».آن مردم مرگ و خشم و انتقام را از دلشان بیرون کرده بودند و به اعمال حکومت هم کاری نداشتند. بیایید یاد بگیریم و به آیندگان یاد بدهیم که جان و کرامت افراد ارزشمند است. بیایید یاد بگیریم و به آیندگان یاد بدهیم که «کاردهایشان را جز از برای قسمت کردن بیرون نیاورند».

جامعه ما به سرعت به سمت انحطاط و نابودی حرکت می کند بدبختانه انسانیت و خوبی كم كم از ميان ما مي رود. ما بايد از خودمان و اطرافيانمان شروع كنيم تا بتوانيم تلنگري به روح بيمار اين جامعه بزنيم.برای این کار دستمان هم زیاد خالی نیست و می توان امیدوار بود. «هراس من باری، همه از مردن در سرزميني است، كه مزد گور كن از آزادي آدمي افزون باشد.»

 متوجه شدید که این حرف رو برای چه موقعی گفتم؟ (خودتون ماشاا... باهوش هستید!) من برای وقتی گفتم که ممکنه اون موقع نه من باشم و نه شما. اما:

ایمان دارم که «آن روز» خواهد رسید.

" یک جامعه اصلاح نمی شود مگر آن که افراد آن جامعه دست به اصلاح آن بزنند." این جمله حاصل تکامل بشر برای رسیدن به جامعه ی نیک در جنگ ها و صلح ها و نا آرامی ها و آرامش ها و فرود و فرازها می باشد و نیز بیان قرآن که می گوید :" سرنوشت هر قومی به دست خود آن قوم است و این سنت تغییر ناپذیر الهی است " و سند این جمله را می توان در تاریخ یافت که مثلا هر جا که خواست و اراده ی عمومی جامعه در جهت بر چیدن حکومتی برای رسیدن به هدفی خاص بوده است، خونخوارترین حاکم ها و مستبد ترین حکومت ها درنهایت یا فرو ریخته اند و یا سر به تعظیم فرود آورده اند و بالعکس؛ و به همین خاطر است که امروزه حکومت ها به طرق مختلفی مثلا از طریق کنترل رسانه ها و کتاب ها و سیستم های آموزشی و پرورشی سعی دارند تا این اراده ی عمومی را در جهت احیای خویشتن و نیل به اهدافشان در دست بگیرند. و وظیفه ی یک انسان آگاه و اخلاق مدار در این زمان تحقیق وسپس روشنگری است. پس با توجه به نقش مهم جامعه در ساخت سرنوشت افراد درون خویش جا دارد تا جامعه را با فاکتور های خودش بررسی کنیم . یکی ازاین فاکتور ها میزان آگاهی است که بر اساس آن جامعه را به سه سطح مختلف می توان تقسیم کرد. سطح نخست که به لحاظ تعداد در اقلیت قرار دارند . این افراد داده های خام را از دیگرسطوح جامعه جمع آوری می کنند، سپس طرح مسئله می کنند و پس از تجزیه و تحلیل این مسائل و رسیدن به نتیجه با اعلام این نتایج سعی در عملی کردن نتایج برای حل مشکلات جامعه می نمایند که البته به عمد یا به سهو ممکن است اجرای این نتایج به سود جامعه نباشد که در این صورت باید از راه مباحثه و یا انتقاد از این افراد خواهان حل مشکلات شویم. این گروه روشنفکران هستند و مجریان برنامه های آنان دولت ها و نهاد های مدنی هستند. سطح دوم را که به لحاظ تعداد وسیع تر هستند را به تفصیل تشریح خواهیم کرد و اما سطح سوم که همان توده و اکثریت جامعه می باشند. این افراد در روزمرگی خویش به سر می برند و مسائل و مشکلات را از نزدیک درک می کنند . این افراد نه با خود برنامه ها که با نتایج برنامه ها سر وکار دارند . از سطح مطالعه ی پایین تری برخوردارند چون اصلا کارشان چرخاندن چرخ های اقتصادی کشور است و نه برنامه ریزی در سطوح کلان و اساسا کاری هم به ریشه ها ندارند و مهم برای آن ها حل مشکلاتشان می باشد . خواسته ها و وضعیت اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی همین افراد است که به صورت داده ها در اختیار روشنفکران و برنامه ریزان قرار می گیرد.و از آن جا که این افراد توده ی جامعه را تشکیل می دهند پس خواست و اراده ی آن ها در سرنوشت آن جامعه بسیار موثر است . و اما در مورد سطح دوم آگاهی باید گفت که این افراد همان منتقل کننده ی داده ها از سطح پایین(به لحاظ آگاهی) جامعه  به سطح بالای جامعه می باشند و در واقع حلقه ی ارتباط بین این دو سطح می باشند. در ضروری بودن جایگاه آنها در جامعه همین بس که در صورت عدم وجود این سطح و یا بی تفاوتی آن ها به مسائل اجتماع آن گاه داده ها به درستی به روشنفکران منتقل نمی شود ، برنامه ها ناقص یا اشتباه از آب در می آیند ، مردم ناراضی می شوند و هرج و مرج و نارضایتی در سطوح بالا و پایین جامعه ایجاد می گردد . سطح میانی در واقع صدای  سطوح پایین برای سطوح بالا و پیام سطوح بالا برای سطوح پایین هستند. کار دیگر سطح میانه جمع آوری و تحلیل مقدماتی داده ها و نیزنقد و عملی نمودن اولیه ی نتایج و در صورت درستی انتشار و عمومی کردن برنامه ها می باشد . در جوامع توسعه یافته این وظایف بر عهده ی دانشجویان، سندیکا ها و NGO ها میباشد .اما در کشور های در حای توسعه ای مانند ایران که هنوز سندیکا ها و NGO ها و نهاد های مدنی جایگاه خود را پیدا نکرده اند و حتی از حد تئوری ها نیز فراتر نرفته اندو نیز دچار دچار سنگ اندازی های زیادی می شوند، آن گاه این وظیفه ی مهم بر عهده ی دانشگاه ها و صاحبان اصلی آن یعنی دانشجویان می باشد. یکی از مهم ترین وظایفی که در این راستا از دانشجویان به نظر می رسد واکاوی جامعه ، کشف مشکلات، وانتقاد آن از طریق نقد به دولتمردان و روشنفکران است و در صورتی که این نقد ها کار ساز واقع نگشت، آن گاه دانشجو بابد روشنگری داشته باشد یعنی وضعیت موجود را به روشنی برای توده ی جامعه به تصویر بکشد تا در این صورت مردم در مورد سرنوشت خویش، بهترین تصمیم را اتخاذ نمایند که مردم خود بهترین قاضی بر اوضاع جامعه ی خویش هستند. اما برای انجام چنین وظیفه ی بزرگی آن چه بدیهی به نظر می رسد این است که یک فرد در قالب تشکیلاتی منسجم و فعالیت گروهی و جمعی ، بهتر می تواند آرمان های خود را که همانا آزادی،  عدالت، توسعه ی افتصادی، علمی، فرهنگی و سیاسی، وضع و اجرای حقوق شهروندی می باشد مطرح کند و آن ها را مطالبه نماید. پس بر دانشجویان لازم است نقشی را که بر عهده دارند بپذیرند و از خود سلب مسوولیت ننمایند چرا که هنگامی که در یک جامعه زندگی می کنیم امنیت، آزادی و رفاه ما در گرو فرهنگ و روند کلی جامعه ی ما می باشد و این اجتناب ناپذیر است. با پذیرش این مطلب دانشجویان باید به دنبال نشکل هایی بگردند که در عین استقلال و عدم وابستگی به ساختار قدرت (دولت) توانایی لازم را جهت بیان انتقاد های بی طرفانه و مطالبه ی  آرمان ها و حقوق شهروندی شان داشته باشد. بدیهی است که بیان مسائل و مشکلات به صورت آزاد و بدون مانع در تشکل های مستقل دانشجویی که ساختار دموکراتیک دارند قابل طرح و پی گیری است؛ خواه این مسائل در حیطه ی دین،  فرهنگ و هنر، اقتصاد، سیاست و جامعه باشد و خواه در حیطه ی مسائل صنفی ــ دانشجویی باشدباید ساختار تشکیلاتی یک تشکل مستقل منتقد مبتنی بر دموکراسی باشد، زیرا در این صورت می توانیم فرهنگ دموکراسی و نهاد های مدنی را با تجربه ی حضور در یکی از این نهاد ها در جامعه نهادینه نماییم. از ساختار های دموکراتیکی که به بررسی مشکلات جامعه می پردازد می توان به انجمن های اسلامی و شوراهای صنفی دانشجویان اشاره نمود. این دو نهاد همواده نقش خود را نسبت به جامعه و دانشگاه با تحلیل و بررسی شرایط موجود ایفا نموده اند. شوراهای صنفی دانشجویان به پیگیری و مسائل صنف دانشجویان می پردازد و انجمن های اسلامی نیز پیگیر مسائل سیاسی و فرهنگی و اجتماعی و صنفی دانشجویان و در سطح کلان تر، جامعه می پردازد. بر دانشجویان است تا با حمایت و پشتیبانی از تشکل های مستقل دموکراتیکی همچون انجمن های اسلامی و شوراهای صنفی از طریق حضور و مشارکت در تصمیم گیری ها و فعالیت های این تشکل ها و نیز در صورت عدم وجود چنین تشکل هایی با راه اندازی چنین نهادهایی، دین خود را نسبت به جامعه و خویشتن ادا نماید. و آن چه که مهم به نظر می رسد این است که در صورت تضاد منافع ملی با منافع دولتی دانشجو باید حافظ منافع ملت باشد و نه منافع دولت. در مورد انجمن های اسلامی باید گفت که این تشکل در سال 1332 با هسته ی اولیه ی فکری روشنفکری ملی_ دینی توسط مهندس بازرگان ناسیس گردید

و تا سال 57 به عنوان تشکلی مستقل که از سوی رژیم پهلوی رسمیتی نداشت توانست یکی از موثر ترین جنبش های تحول خواه و اصلاح طلب و آزادی خواه در دوران خویش باشد . این تشکل پس از انقلاب 57 تحت عنوان دفتر تحکیم وحدت رسمیت یافت و به فعالیت های خویش ادامه داد که طی 29 سال اخیر دچار فراز و نشیب های زیادی گشت. اوایل انقلاب نقش مجری اوامر حکومت را داشت و سپس طی یک چرخش فکری_سیاسی به بدنه ی احزاب متصل گشت و پس از حوادث 18 تیر78(کوی دانشگاه تهران) به کلی از بدنه ی حاکمیت جدا شده و به نقد عملکرد نظام در چارچوب قانون اساسی، قرائت رحمانی ازقوانین الهی و حقوق بشرمی پردازد.

 که این همه تغییر و تحول به لطف ساختار دموکراتیک این تشکل صورت گرفته است. هر چند این تشکل در دوران سختی به سر می برد اما با واکاوی جامعه و پی ریزی  یک ایدئولوژی پویا و منطبق با شرایط جامعه و با یک نقد عمیق از درون می تواند دوباره به جریانی مقتدر همان گونه که در سال های قبل از انقلاب بود و همان گونه که در خرداد 76 ظاهر شد مبدل گردد

، کما اینکه در حال حاضر نیز انجمن های اسلامی به عنوان یکی از بزرگترین منتقدین حاکمیت و به عنوان بلند ترین صدای دانشجویی در کنار شورا های صنفی شناخته گشته اند و این همه تغییر و تحول ها می تواند به راحتی ما را متوجه جایگاه ویژه ی این تشکل دموکراتیک نماید.

اول بحث عرض كنم كه من به هيچ عنوان اميد ندارم كه اين مملكت يك شبه درست بشود و يا تا هزار سال آينده امكان برقراري جمهوري (به معناي واقعي ) در ايران امكان پذير باشد.عزيز من! شوخي كه نيست؛ وقتي رئيس جمهور بيست ميليوني خودش رو بيشتر از يك تداركاتچي نمي بيند و هزار جور مانع براي رسيدن حرف تحول خواهان به مردم وجود دارد آيا امكان حركت دفعي و يكباره در ايران وجود دارد؟ كه بدبختانه جواب منفي است. تازه اگر هم بتوان حركتي را بوجود آورد به هيچ عنوان سپاه را نبايد فراموش كنيم چون هنوز 18 تير و نامه ي فرماندهان سپاه (تهديد ضمني به كودتا) را فراموش نكرده ايم. در ضمن شنيده ها حاكي است كه در آن زمان براي يك خيابان حكم تير هم صادر شده بود!!! با اين شرايط فكر مي كنيد اميدي به جز حركت تدريجي و تلاش همراه با صبر براي انجام اصلاحات راهي هم براي ما باقيست؟ صد البته در اين حركت تدريجي بايد عقبگرد ها را  هم تحمل كرد و به عنوان يك واقعيت پذيرفت.(قبول دارم كه اين عقبگرد ها بسياري از اوقات حوصله آدم را بدجور سر مي برد)

حالا اگر به حركت تدريجي و از اين جور مسائل اعتقاد (عذر مي خوام التزام بهتره!) داريد بقيه ي مطلب رو هم بخوانيد. اگر هم نه كه هيچي ديگه. به جهنم!

1-اگر حركت تدريجي را قبول كرده ايم بايد از هر فرصت كوچكي استفاده كرده و هر وسيله اي را كه امكان تغيير شرايط را بوجود مي آورد غنيمت شمرد. حالا  اين كار مي تواند انتشار يك نشريه ي دانشجويي با تيراژ 100 باشد (كه به نظر من تقريبا بيخودترين كار است) يا فعاليت  در سطح كلان مثل تاثيرگذاري در انتخابات(كه لزوما هم شركت در انتخابات نيست؛ اينو گفتم كه از فردا نگين چاووشيان گفته انتخابات ايران مظهر دموكراسي است!). البته كارهاي نيمه خفن مثل تجمعات مسالمت آميز و حركت هاي عمومي مثل كمپين هم توصيه مي شود.

(البته خوبه كه در اين راه الياس رو همراه با خودمون داشته باشيم كه دائم غر بزنه و بگه كه «هدف وسيله را توجيح نمي كند». اين كار باعث ميشه كه خداي نكرده كاري بدي نكينم، تو اين مسير!)

2- با اين وضع مملكت ما بايد به كوچكترين تغييرات هم دلخوش باشيم و اميدوار. به نظر من با اين شرايط تلاش براي ايجاد كوچكترين تغيير در جامعه هم مي تواند قابل ستايش باشد و صد البته مفيد هم خواهد بود. كشور ما از بي تفاوتي مردمش و فقر اطلاعاتي آنها (نمونه اش خود من) رنج مي برد؛ اگر واقعا تنمان براي تغيير وضع موجود خارش دارد، بايد تلاش كنيم تا جامعه را حساس كنيم و در حد توانمان براي بالا بردن آگاهي خودمان در درجه اول و سپس اطرافيانمان تلاش كنيم. انقلاب بي سواد ها و جوگرفته ها نتيجه اي بهتر از گذشته نخواهد داشت چون ... (خودتون كه ماشاا... تاريخ رو خوب مطالعه مي كنيد، من ديگه چي بگم؟!)

3- لطفا بياييد با هم يه زوري بزنيم و از نااميد شدن دوري كنيم. قبول دارم كه اقتضاي سن ما آرمان خواهي است ولي اگر اين ويژگي در مسير كسب نتيجه اصل قرار بگيرد، حاصلي جز سرخوردگي براي ما نخواهد داشت. كاش همه ي بچه ها براي ديدار با مهندسي سحابي آمده بودند. خيلي جالب بود! پيرمرد هفتاد ساله كه تقريبا شصت سال از عمرش را در راه مبارزه سياسي صرف كرده هنوز هم با اطمينان از تغيير صحبت مي كرد و مي گفت: « من ايمان دارم كه وضع اينگونه نخواهد ماند». كسي كه قبل و بعد از انقلاب طعم حبس را چشيده است هنوز هم در عرصه ي سياسي و اجتماعي فعال است و اميدوارانه به آينده نگاه مي كند.

4- به نظر شما حالا که هاشمی رئیس خبرگان شده بهتره یا وقتی که مشکینی رئیس بود؟ به نظر من با وجود اينكه هاشمي هم يكي از خودشان است ولي رياست رقيبش - احمد جنيتي -  بر خبرگان چيزي نزديك به فاجعه بود. به هر حال اين هم ابزاري است براي كنترل اين تندروهايي كه اگر مملكت را كاملا در دست بگيرند احتمال بوجود آمدن هر فاجعه اي براي اين كشور دور از نظر نيست. البته اگر پيش بيني گاردين درست باشد و هاشمي براي بعدها به فكر راه اندازي شوراي رهبري باشد اين اتفاق بسيار هم مبارك خواهد بود چون اون موقع ديگه امكان ساختن بت وجود نخواهد داشت. پس لطفا به اين خاطر كه ما خوشحال هستيم كه جنتي پست جديد پيدا نكرده كتك نزنيد! همينه ديگه ما الان  مجبور هستيم بين بد و بدترين(نه بدتر!) ، بد را ترجيح بدهيم.

حالا بياييد تكليف خودمون را روشن كنيم. به جمهوريت فكر مي كنيم يا مشروط كردن قدرت؟ به نظر من  اگر به مشروطيت فكر مي كنيم، متاسفانه فعلا بايد دلمان را به همين كارهاي كوچك خوش باشد. نظر شما چيه؟ ازتون خواهش مي كنم فكر كنيد ( ميدونم كاري سختيه براتون، ولي شما تلاشتون رو بكنيد!) و نظرتون رو حداقل براي خودتون مشخص كنيد اگر هم خواستيد بنويسيد تا بقيه هم استفاده كنند.

شهرستان شاهرود از جمله شهرستان‌هاي تاريخي و باستاني، در بخش شمال شرقي ايران، در استان سمنان قرار گرفته است. پيشينه‌اي بسيار ديرين دارد و براساس آثار به دست آمده در حفاري‌ها، قدمت آن به يك هزار سال قبل از ميلا‌د مسيح باز مي‌گردد.

براساس بعضي از شواهد و مدارك تاريخي <چخره> به عنوان سرزمين چهاردهم، قديمي‌ترين نام شاهرود است. هسته اوليه شاهرود به دليل دفاع از مهاجمان و برقراري امنيت در محل، روي تپه‌اي كم‌ارتفاع در دامنه كوه رشد و توسعه يافته است. ‌

بازار شاهرود در مركز شهر شاهرود قرار گرفته كه از نظر اقتصادي از جايگاه ويژه‌اي در شاهرود برخوردار است، قدمت اين بازار به دوره قاجاريه مي‌رسد. ‌

شاهرود به علت شرايط ويژه جغرافيايي همواره معبري مطمئن براي كاروان‌هاي تجارتي بوده و در اين مسير كاروانسرا‌هايي نيز بر جاي مانده است.

مجموعه كاروانسراهاي مياندشت شامل سه كاروانسرا است كه يكي از آنها مربوط به دوره صفويه و دو كاروانسراي ديگر به دوره قاجاريه تعلق دارد. هر سه كاروانسرا از ويژگي‌هاي برجسته معماري دوره خود برخوردار هستند.كاروانسراي ميامي كه از نوع چهار ايواني است در 60 كيلومتري شرق شاهرود واقع شده است. اين كاروانسرا در سال 1046 ه.ش و در زمان شاه‌عباس دوم ساخته شده است. كاروانسراي بدشت، به شكل مستطيل و از نوع چهار ايواني مي‌باشد و در زمان صفويه بنا شده و در 8 كيلومتري شاهرود و در روستاي بدشت قرار گرفته است. ‌ وجود مناطق و مراكز پر ارزشي چون بسطام (بارگاه سلطان‌العارفين بايزيد بسطامي) خرقان (آرامگاه شيخ ابوالحسن خرقاني) كلا‌ته‌مير (مرقد شيخ حسن جوري) فرومد (مرقد ابن يمين فرومدي)، قلعه ميامي و قلعه پار‌ت‌ها و مناطق حفاظت‌شده خوارتوران و خوش ييلا‌ق و تپه تاريخي سنگ چخماق و بالا‌خره روستا ـ شهر زيباي مجن هر كدام به تنهايي كافي است تا شاهرود را به عنوان جاذبه‌هاي كوچك به ايرانيان و جهانيان معرفي نمايد.

شماره جدید(شماره شهریور) نشریه طنز و کاریکاتور بچه مشد -اولین نشریه طنز و کاریکاتور در شرق کشور- منتشر شده و از هم اکنون در کلیه دکه های روزنامه فروشی مشهد  قابل تهیه است.

البته این عکس  به طرح جلد شماره قبلی نشریه طنز و کاریکاتور ((بچه مشد))مربوط میشود.

برای مشاهده طرح جلد جدید و  یکی از مطالب کوتاه چاپ شده در آن نشریه اینجا  کلیک کنید.

گروه سياسي؛اعضاي انجمن اسلامي دانشگاه شاهرود با سعيد حجاريان ديدار کردند. اين ديدار در حالي صورت گرفت که انجمن اسلامي اين دانشگاه طي ماه هاي اخير تعليق، برگزاري انتخابات و تعليق دوباره را پشت سرگذاشته است. حجاريان در اين ديدار با تاکيد بر لزوم حضور حداکثري دانشجويان در انتخابات مجلس هشتم يادآور شد؛ در حال حاضر به نوعي جامعه غيرسياسي شده است. از اين رو با توجه به نزديکي انتخابات بايد دانشجويان در اين زمينه به خوبي فعاليت کرده، وارد صحنه انتخابات شده و مشارکت حداکثري داشته باشند.وي ادامه داد؛ براي انتخابات بايد با برنامه ريزي جلو رفت چرا که در آن زمان فضاي سياسي بازتر از حال حاضر خواهد شد و مي توان در آن دوران به فعاليت پرداخت.

عضو شوراي مرکزي جبهه مشارکت ادامه داد؛ از آنجا که حضور حداکثري در انتخابات اعتماد مردم را جلب خواهد کرد بايد در جهت مشارکت حداکثري مردم در انتخابات تلاش کرد. به گزارش ايسنا در ابتداي اين ديدار اشکان مدني دبير انجمن اسلامي دانشگاه شاهرود خطاب به حجاريان گفت؛ همواره افکار شما براي دانشجويان داراي ارزش بوده و حرکات و مواضع شما نشانگر اعتقاد راسخ تان به اصلاحات بوده است.

از اين رو هدف ما از اين ديدار با توجه به طرح مسائل مربوط به دانشگاه ها، برخي برخوردها و برخي احضارها به کميته انضباطي، استفاده از تجربيات شما براي انجام فعاليت سالم سياسي است. سخنگوي اين انجمن نيز احکام صادر شده کميته انضباطي را ظلم به دانشجويان خواند. وي با بيان اينکه ما به بحث ائتلاف و حضور در انتخابات معتقديم و در انتخابات به سمت حرکت انتزاعي نخواهيم رفت، تصريح کرد؛ آزاد بودن و عاقلانه بودن انتخابات يکي از عوامل اصلي در انتخابات است. بر اين اساس پيگيري حقوق شهروندي و مسائل دانشگاه ها يکي از خواسته هاي ما در انتخابات است چرا که بر اين باوريم که حفظ استقلال دانشگاه بايد در اولويت فعاليت هاي انتخاباتي قرار گيرد.

همچنين در اين ديدار برخي از فعالان دانشجويي دانشگاه هنر و دانشگاه دامغان حضور داشتند.

در ديدار اعضاي انجمن هاي اسلامي چند دانشگاه با اصلاح طلبان مطرح شد

تاکيد بر مشترکات اصلاح طلبان و دانشجويان

تعدادي از دانشجويان عضو انجمن اسلامي دانشگاه شاهرود موضوع انحلال انجمن اسلامي اين دانشگاه را با كاظم جلالي، نماينده شاهرود در مجلس درميان گذاشتند كه جلالي قول مساعد براي پي گيري موضوع داد.

به گزارش خبرنگارنگار سياسي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) در اين نشست گسترش رفتارهاي انتقادي عليه دولت و عمل بر خلاف اساسنامه انجمن آن چيزي بود كه دانشجويان عضو انجمن آنها را از علل انحلال انجمن اسلامي خواندند.

به اعتقاد اين دانشجويان با آنها غيرقانوني وغير حقوقي رفتار شده در حالي كه حكم هيات منصفه اين بود كه تخلف شده ولي مشمول تخفيف هستند.

اين دانشجويان به اعتراضشان به هيات نظارت مركزي ولي صادر نشدن هيچ حكمي تاكنون اشاره كردند.

راه اندازي انجمن موازي به اسم انجمن اسلامي ولي با نيروهاي خودشان هدف از انحلال انجمن اسلامي دانشگاه شاهرود از سوي اين دانشجويان خوانده شد.

يكي از اين دانشجويان با بيان اين كه مي خواهند با اين اقدامات فضا را براي برخورد بيشتر متشنج كنند؟ پرسيد كه چرا ما دانشجويان بايد قرباني اهداف سياسي شويم.

اين دانشجويان ايجاد فضاي برخورد و امنيتي را پرهزينه دانسته و يادآور شدند كه سال تحصيلي آينده را نيز در اختيار خواهند داشت و دانشجويان آنها را حمايت خواهند كرد.

يكي از اين دانشجويان مدعي شد كه ادله و اساسنامه مي آوريم تا برخوردغيرحقوقي با انجمن اسلامي را ثابت كنيم.

كاظم جلالي نيز پس از شنيدن مسايل اين دانشجويان به پي گيري‌هايي كه در اين رابطه داشته اشاره و تصريح كرد: دانشجويان ممكن است خطا و اشتباهاتي داشته باشند، ولي اشتباهات را به طريقي مي توان جبران كرد.

وي با تاكيد بر اين كه روش‌هاي برخوردي و حذفي را نادرست مي داند قول داد موضوع را با معاون پارلماني وزارت علوم در ميان گذارد و آن را پي گيري كند.

جمعي از اعضاي انجمن اسلامي دانشگاه شاهرود روز يك‌شنبه با اكبر اعلمي ـ نماينده‌ي مردم تبريز در مجلس شوراي اسلامي ـ ديدار كردند.

به گزارش خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) «اكبر اعلمي» در اين ديدار پس از اظهارات دانشجويان حاضر در پاسخ به پرسش‌ها و مشكلات اعضاي انجمن اسلامي دانشگاه شاهرود گفت: پيگيري‌هاي شما نشان‌دهنده انگيزه راسخ شما براي فعاليت‌هاي سياسي دانشجويي است و مسوولان بايد اين انگيزه را به فال نيك بگيرند و درجهت تقويت آن نيز تلاش كنند.

انجمن اسلا‌مي دانشجويان دانشگاه صنعتي شاهرود با حكم لغو مجوز از طرف مسوولا‌ن دانشگاه صنعتي شاهرود روبه رو شد. در اين خصوص علي قلي‌زاده سخنگوی اين انجمن در گفت‌وگو با خبرنگار ما به مواردي اشاره كرده است كه در ذيل مي‌خوانيد.

نوع فعاليت‌هاي انجمن اسلا‌مي دانشجويان دانشگاه صنعتي شاهرود بر چه محوري بوده است ؟

انجمن در سالي كه گذشت با تكيه بر هويت ديني و دموكراتيك خود به برگزاري برنامه‌هايي در همين زمينه مبادرت ورزيد. در همين راستا سلسله برنامه‌هاي <خداحافظي با دين هرگز>، < آشنايي با حقوق بشر و دموكراسي>، <بررسي تاريخچه جنبش دانشجويي>، <حقوق زنان در قرآن و متون مقدس> و بسياري برنامه‌هاي ديگر توسط انجمن برگزار شد و البته در مقابل، اجراي بسياري از برنامه‌هاي انجمن از قبيل برگزاري مراسم بحث هفتگي پيرامون روشنفكري ديني، مراسم قرائت و توشه‌گيري دعاي‌كميل، برگزاري مراسم 16 آذر وحتي برگزاري كلا‌س‌هاي زبان توسط مسوولا‌ن دانشگاه، بخصوص مسوول نهاد دانشگاه شاهرود سنگ‌اندازي شد.

گويا در مسير قانوني انتخابات ارديبهشت ماه شما خللي به وجود آمده؟

انتخابات امسال در فضايي آرام و قانوني برگزار شد و تمام سعي ما بر اين بود كه با انجام حركاتي قانونمند و پايبندي به اصول اساسنامه خود وآيين‌نامه تشكل‌هاي اسلا‌مي راه را بر هر حرف و حديث احتمالي ببنديم اما علي‌رغم تمامي اينها از جانب ما و تاييد نماينده هيات نظارت دانشگاه و شوراي نظارت انجمن باز هم شاهد عدم تاييد انتخابات از سوي مسوولا‌ن دانشگاه بوديم كه هم‌اكنون نيز سرنوشت پرونده انتخابات انجمن نامشخص است. اين بار و در ادامه پروژه برخورد با انجمن هاي اسلا‌مي، دفتر تحكيم، مطبوعات و خبرگزاري‌هاي منتقد در جامعه نوبت به دانشگاه شاهرود رسيده بود.

علي‌رغم آنكه انجمن تمام آنچه را در اساسنامه آمده بود اجرا كرد و حتي نماينده هيأت نظارت بر سلا‌مت انتخابات صحه گذاشت و همه منتظر شنيدن خبر تاييد انتخابات بودند اما در كمال ناباوري انتخابات در زمان قانوني تاييد نشد و در پيگيري‌هاي مستمر انجمن براي هر چه سريع‌تر روشن شدن اين جريان، تاييد انتخابات به دلا‌يل واهي به تاخير انداخته مي‌شد و در نهايت با پايان امتحانات و پس از برگزاري چندين جلسه، انجمن دانشگاه در28تير از سوي هيأت منحل اعلا‌م شد. ‌

‌ آيا انجمن در جهت حل و فصل مسالمت‌آميز اين قضيه و حفظ فضاي آرام با دانشگاه تعاملي داشته است؟

انجمن هيچگاه به دنبال متشنج كردن فضا نبوده، هر چند هيچگاه از مواضعش هم كوتاه نيامده است؛ علي‌رغم آنكه بسياري از دانشجويان حمايت خود را از انجمن اعلا‌م داشته و حتي با حضور در دفتر انجمن اقدامات جدي‌تر انجمن را در جهت صيانت از آرايشان خواستار شدند ولي اعضاي شوراي مركزي تلا‌ش كردند تا فضا آرام نگه داشته شود و در چارچوب قانون پيگير خواسته‌هاي به‌حق دانشجويان باشند، كه متاسفانه با عكس‌العمل منفي دانشگاه روبه‌رو شد. ‌

عملكرد مسوولا‌ن دانشگاه را در اين مدت چگونه ارزيابي مي‌كنيد؟

متاسفانه برخي از مسوولا‌ن كه رايشان هم در پرونده انجمن تاثيرگذار بوده با سياسي‌كاري و دخالت دادن نيات سياسي‌شان با اين پرونده برخورد كرده‌اند كه جاي بسي تاسف است. مسوولا‌ن با رفتارهاي خود به قانون و فعاليت‌هاي قانوني ضربه مي‌زنند و البته از طرف ديگر دانشجو وقتي مي‌بيند فرد مسوولي اينگونه بي‌اخلا‌قي مي‌كند، ممكن است دين گريز بشود.

آينده انجمن را چگونه ارزيابي مي‌كنيد؟

شوراي مركزي منتخب دانشجويان كه رايش را از صاحبان اصلي دانشگاه گرفته و به وسيله آنها تاييد شده، حال بايد به آنچه به دانشجويان وعده داده بود عمل كند. شوراي مركزي منتخب مي‌كوشد براي نيل به خواسته‌هايمان از هيچ كوششي فروگذار نكنيم. انجمن اسلا‌مي حتما به خواسته‌هاي دانشجويان عمل خواهد كرد، نه به خواسته‌هاي مسوولا‌ن دانشگاه.

ارزيابي شما از رفتارهاي آتي مسوولا‌ن دانشگاه چيست ؟ ‌

رفتار مسوولا‌ن دانشگاه تابع رفتار مسوولا‌ن ارشد دولت مي‌باشد. سناريو انحلا‌ل انجمن اسلا‌مي دانشگاه شاهرود كاملا‌ در راستاي برخوردهاي اخير با دانشجويان مي‌باشد. مسوولا‌ن دانشگاه شاهرود به دنبال اجراي سناريو تشكيل انجمن موازي مي‌باشند. انجمن اسلا‌مي واقعي دانشجويان بدون شك با تمام قدرت و با تكيه بر پشتوانه دانشجويي خود در مقابل اين برخوردها خواهد ايستاد

اردوي سياسي انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه صنعتي شاهرود در روزهاي سوم و چهارم شهريور ماه در تهران برگزار خواهد شد در اين برنامه قرار است با گروهها و احزاب سياسي و همچنين چهره هاي برجسته سياسي و فعالين حقوق بشري در رابطه با مسائل روز كشور ديدار و گفتگو شود.